Στον ποταµό Φρέιζερ βρέθηκε ο περίφηµος για τις υποβρύχιες λήψεις του φωτογράφος Αλεξ Μάσταρντ, ο οποίος κατάφερε– µετάκόπων και βασάνων –να καταγράψει τοεντυπωσιακόφαινόµενο. Το αποτέλεσµα ασφαλώς δικαίωσε τον βρετανό φωτογράφο. Χρειάστηκε ωστόσο να παραµείνει τουλάχιστον 10 ώρες κάτω απότα παγωµένα νερά και να παλέψει µε τα πολύ ισχυρά ρεύµατα του ποταµού, µήκους σχεδόν 1.400
χλµ., για να απαθανατίσει τους σολοµούς ενώ συνέρρεαν κατά εκατοµµύρια. «Ηταν βάρβαρο· τα ρεύµατα ήταναπίστευτα δυνατά», λέει περιγράφοντας το λίαν επικίνδυνο εγχείρηµά του στην «Daily Telegraph». «Ενα συνεχές κύµα ψαριών ερχόταν κατά πάνω µου.Θα µπορούσα εύκολα να έχω παρασυρθεί», προσθέτει. Παρ' όλα αυτά, το θέαµα τουποταµού ενώ άλλαζε χρώµακαι γινόταν κόκκινο κατά την επέλαση των σολοµών είναιη εκπληκτικότερη εµπειρία πουέχει βιώσει µέχρι σήµερα, υποστηρίζει ο Μάσταρντ.
Αν καιυπάρχουναρκετά είδη σολοµού, το ψάρι αυτό, που τοµέγεθόςτου µπορεί να φθάσει ακόµη και τα 55 κιλά, διακρίνεται σε δύο µεγάλες κατηγορίες: του Ειρηνικού και του Ατλαντικού Ωκεανού. Ο φωτογράφος δηλώνει πως ξεχωρίζει τον ερυθρό σολοµό, όχι για την πλούσια γεύση του ή τη θρεπτική του αξία που είναι κοινά σε όλα ταείδη, αλλά για την οµορφιά του την οποία αποδίδει στο εντυπωσιακό πάντρεµα των χρωµάτων του: κόκκινο για το σώµα, πράσινο για το κεφάλι και την ουρά.
Το κόκκινο- ροζ χρώµα του οφείλεταισε µια χρωστική ουσία, την ασταξανθίνη, η οποία καταλήγει στον λιπώδη ιστό του.
Ποιος είναι όµως ολόγος που οδήγησε στη θεαµατική επανεµφάνιση, τη µεγαλύτερη από το 1913, του ερυθρού σολοµού στον ποταµό Φρέιζερ; – όταν µάλιστα οι ειδικοί είχαν επισηµάνει τη σηµαντική µείωση του πληθυσµού του τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Κατά τηδιάρκεια της ζωής του ο σολοµόςεπιδίδεται σ' ένα συνεχές ταξίδι διάρκειας περίπου τεσσάρων ετών. Σε αυτότο διάστηµα, το ψάρι γεννιέται και αναπτύσσεται στα γλυκά νερά των ποταµών, ωριµάζει στα αλµυρά νερά των ωκεανών και επιστρέφει ξανά σε λίµνες και ποταµούς για να αναπαραχθεί και να πεθάνει. Οπως εξηγεί ο Μάικ Λαπουάντ, βιολόγος από την Επιτροπή για τον Σολοµό του Ειρηνικού, «αν και το φαινόµενο του Καναδά ερευνάται, δεν παύει να αποτελεί µέρος του φυσιολογικού κύκλου ζωής του συγκεκριµένου ψαριού, µια απόλυτη φυσιολογική διαδικασία που συνέβαινε πριν από τη βιοµηχανική εποχή και την ανάπτυξη της αλιείας».
Η συστηµατική παρατήρηση του περιβάλλοντος στους ωκεανούς,καθώς καιτης τροφικής αλυσίδας, µπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισµό των ποσοστών επιβίωσης του σολοµού. Ωστόσο, αυτό που έχειιδιαίτερησηµασία, τονίζει οΛαπουάντ,είναι το ποσοστό αναπαραγωγής του ψαριού: «Ο ερυθρός σολοµός κάνει περίπου 3.000 -4.000
αυγά. Εστωκαι µικρέςαλλαγές λοιπόν, από χρόνο σε χρόνο, στην αναπαραγωγική διαδικασία ενδέχεται ναεπηρεάσουν σε πολύµεγάλο βαθµό τα ποσοστά επιβίωσής του στους ωκεανούς».
Πηγή: tanea.gr
