Υπάρχει το Τίποτε. / Υπάρχει κι υπάρχει.
Πάουλ Τσέλαν Ξανά οι 27 και δώρα φέροντες σε Σύνοδο Κορυφής. Τελικά, ωστόσο, από το κοινό ανακοινωθέν δεν βγήκε τίποτε νέο. Θα φτιάξουµε έναν µόνιµο µηχανισµό διάσωσης, αυστηρό για τους παραβάτες του µηχανισµού σταθερότητας και µε κάποιας µορφής κούρεµα κατά περίπτωση γιατους «πιστούς». Είναι σηµαντικά αυτά που διεκήρυξαν οι ηγέτες µας, αλλά δεν αρκούν. Από όσα δεν ανακοινώθηκαν, έγινε φανερό ότι κάποιοι εκεί µέσα ή δεν έχουν καταλάβει ή δεν θέλουν να ζυµώσουν. Πώς το είπε ο Χέλµουτ Σµιτ; Υπάρχει έλλειµµα ηγεσίας στην Ευρώπη. Και οι ηγέτες δεν κατανοούν τη φύση του προβλήµατος. Αν έχει δίκιο ο παλαιόςκαγκελάριος, τότε την έχουµε βάψει. Γιατί όλη νύχτα θα σπρώχνουµε στην ανηφόρα και το πρωί οι αγορές θα συνεχίζουν να µας αγνοούν και οι τρεις παγκόσµιοι αξιολογητές, σε κάθε Σύνοδο, θαµας υποβαθµίζουν. Πότε εµάς, πότε τους Πορτογάλους, τελευταία και τα αδέλφια µας τους Βέλγους. Μα ποια είναι αυτή η φύση – γιατί το πρόβληµα το ξέρουµε – κατά Σµιτ; Και γιατί δεν την κατανοούν τα υπερβόρεια αδέλφια µας, ώστε να δώσουν λύση στο σίριαλ του τρόµου; Λοιπόν, η ευρωζώνη είναι οαδύναµος κρίκος του παγκόσµιου συστήµατος. Από τη φύση της. Με τον οικονοµικό πυλώνα ανολοκλήρωτο, η ανάπηρη ΟΝΕ δείχνειτην αχίλλειο πτέρνα της σχεδόν µε καµάρι. Οι βρικόλακες της κερδοσκοπίας σηµαδεύουν δυο βήµατα µπρος. Και το σύστηµα εδώ και τρία χρόνια βρίσκεται σε βαθιά – συστηµική – κρίση. Συνεχώς µεταλλασσόµενη. Από τον Μάιο και µετά, µε αφορµή την Ελλάδα, µεταλλάχτηκε στη µητέρα όλων τωνκρίσεων. Στην κρίση των κρατικών οµολόγων. Που όσοι τη διέβλεπαν ή όσοι την ξόρκιζαν, ένιωθαν και ένα ρίγος στην πλάτη. Αν σκάσειαυτή η φούσκα, τότε θα πέσει το σύστηµα συνολικά.
Οταν οι Αµερικανοί µπήκαν στοΙράκ το 1990 ήταν, θυµάµαι, Αύγουστος. Ο Ντελόρ ανακάλεσε τουςεπιτρόπους από τις άδειες και, σε έκτακτη συνεδρία του Κολεγίου της Τετάρτης, τους µίλησε. «Κυρίες και κύριοι, αυτό που συνέβη ανέδειξε το πρόβληµά µας. Είµαστε µια παγκόσµια οικονοµική υπερδύναµη µε πήλινα πόδια.Με πόδια νάνου. Ούτε που µας ρώτησαν οι Αµερικανοί και βοµβαρδίζουν τη Βαγδάτη. Αν δεν κάνουµε κάτι, θα έχουµε αργότερα κρίση στη στρατηγική µας για το σχέδιο της Ευρώπης». Και τους κάλεσε να κάνουν προτάσεις για τη διόρθωση. Η απάντηση στιςπροκλήσεις των καιρών ήταν δυνατή. ΗΕ.Ε. προχώρησε µε ταχείς ρυθµούς στην υιοθέτηση ενιαίου νοµίσµατος και στη διεύρυνση προς νέους αδελφούς Ευρωπαίους. Ετσι, σε χρόνους ιστορικά πρωτοφανείς, γίναµε 27 και αποκτήσαµε το ευρώ. Εστω και κουτσό. Γιατί κάποιοι δεν το ήθελαν αρτιµελές.
Τέτοιας εµβέλειας πολιτική χρειάζεται το παγκόσµιο σύστηµα σήµερα, για ναηρεµήσουµε. Επιλογή στόχων,σφικτό χρονοδιάγραµµα και γρήγορη εφαρµογήτων δράσεων για την επίτευξή τους. ∆εν αρκούν πλέον διαγγέλµατα υποστήριξης του ευρώ και, έστω γενναίες, αποφάσεις για µόνιµο µηχανισµό, προγράµµατα λιτότητας τύπουντόµινο, διακηρύξεις αποφασιστικότηταςεπιτρόπων. Κανονικά θα έφταναν, αλλά αυτή τη φορά η κρίση είναι συστηµική. Αν µας ξεφύγει η φούσκα και εκραγεί, αντί να την ξεφουσκώσουµε σιγά σιγά, θα χάσουµε άλλο ένα σύστηµα µέσα σε µόλις είκοσι χρόνια. Και λίγο θα µας πείραζε, αν υπήρχε άλλο να το αντικαταστήσει. Αλλά δεν υπάρχει.
Αυτό λοιπόν που χρειαζόµαστε είναι η επιλογή µιας σταθερής πορείας προς µια οικονοµική διακυβέρνηση, εφαρµογή της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας µε παράλληλη επέκταση της διεύρυνσης προς τηνκοιτίδα των ενεργειακών ευρωπαϊκών αποθεµάτων (τη Ρωσία)και, τέλος, εφαρµογή έξυπνων πολιτικών στη χρήση των ∆ιαρθρωτικών Ταµείωνπου λιµνάζουν. Για τιςανάγκες της ανάπτυξης. Γιατί λεφτά υπάρχουν. Το έγραψε και η γερµανική οικονοµική εφηµερίδα «Handelsblatt» σε πρόσφατο σπουδαίο δηµοσίευµα, όπου παρουσιάστηκαν δέκα σηµεία για την έξοδο από την κρίση. Οι θέσεις της εφηµερίδαςυποδείκνυαν µιαστρατηγική. Κάτι που λείπει από τον δηµόσιοδιάλογο του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου Κορυφής– αλλά είναιαπαραίτητο να βρεθεί.
Εδώ και τώρα, λοιπόν, οφείλουµε να ζητάµε στρατηγική για την Ευρώπη. Ισως η πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου να µπορεί να αφυπνίσει το ένστικτο αυτοσυντήρησης της ευρωπαϊκής οικογένειας. Ισως οι δηλώσεις του Ντοµινίκ Στρος-Καν για ανάγκη υπέρβασης της σαλαµοποίησης ως µεθόδου αντιµετώπισης της ευρωπαϊκής κρίσης να δώσουν την ευκαιρία για σύνταξηενός ευρύτερου σχεδίου. Ισως, τελικά, οι «κακές» αγορές να υποχρεώσουν την Ευρώπη να δυναµώσει τη θέση της στη νέα παγκόσµια κατανοµή ισχύος.
ΠΩΣ ΤΟ ΕΙΠΕ Ο ΧΕΛΜΟΥΤ ΣΜΙΤ;
Υπάρχει έλλειµµα ηγεσίας στην Ευρώπη. Και οι ηγέτες δεν κατανοούν τη φύση του προβλήµατος. Αν έχει δίκιο ο παλαιός καγκελάριος, τότε την έχουµε βάψει
Πηγή: tanea.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου