Είναι πανέμορφη η τοποθεσία του Οβριόκαστρου και άγνωστες παραμένουν πολλές πτυχές της ιστορίας του τόπου. Τα ίχνη του, χάνονται στο βάθος της προϊστορικής εποχής. Ακόμη και τώρα η γη στα Μεσόγεια δίνει δείγματα πολιτισμού άλλων εποχών, θυμάμαι σπασμένα κομμάτια από πιθάρια με χαραγμένα επάνω τους κάποια σύμβολα και θέσεις που γνώριζαν οι ντόπιοι όπου είχαν βρεθεί καμίνια δεν ξέρω από ποια εποχή... Θυμάμαι αμυδρά και την παράξενη ιστορία του Κούρου της περιοχής που αποκαλύφθηκε εκεί κοντά στο Οβριόκαστρο όπου τώρα θα γίνει ένας σύγχρονος ΧΥΤΑ.
Αυτές οι εικόνες , όπως και αναμνήσεις από τα καλοκαίρια λουσμένα στο φως –πουθενά αλλού δεν μου φάνηκε τόσο λαμπρό το φως όσο στα Μεσόγεια της Αττικής-από τα μικρά λιμανάκια της Κερατέας που οδηγούν γιαλό –γιαλό μέχρι το Λαύριο , από το απίστευτο μπλε του Αιγαίου που εισβάλει βαθύ και αλμυρό ακόμη και σήμερα στην Αττική, μου ήρθαν στο μυαλό καθώς απορημένη παρακολουθούσα τις μάχες σώμα με σώμα μεταξύ κατοίκων της περιοχής και ανδρών των ΜΑΤ.
Πιτσιρικάδες των 15χρόνων άρπαζαν μπουκάλια μπύρας κι έκαναν αυτοσχέδιες μολότωφ, αλβανοί μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής πια νιώθωντας το φάσμα της ανεργίας να τους καλύπτει τώρα που κανείς δεν χτίζει ούτε αυθαίρετα ούτε νόμιμα εξοχικά, νοικοκυραίοι –άνεργοι πια, όλοι μαζί εναντίον όλων ξεσπούν .
Γιατί τόση οργή; Δεν είναι μόνο τα σκουπίδια. Είναι ο συμβολισμός αλλά και η ουσία μιας καθημερινότητας που ευτελίζεται πια, που υποβαθμίζεται μαζί με τη γη και την αγοραστική αξία της, μαζί με την ιστορία μιας περιοχής και των ανθρώπων της που δεν έχουν πια δουλειά, εισόδημα , σε λίγο...μέλλον
Θυμός λοιπόν εκεί δίπλα στους αμπελώνες των Μεσογείων, στη Λαυρεωτική Γη, στο Οβριόκαστρο της Κερατέας και στα λιμανάκια της ΄...
Θυμός για όλα όσα ανατρέπονται , όλα όσα θα αλλάξουν ίσως και εξαιτίας μας αλλά σίγουρα ερήμην μιας γενιάς 15άρηδων που μετά το μάθημα στο φροντιστήριο θα πάνε στο μπλόκο που στήθηκε απέναντι στα ΜΑΤ για να ξεσπάσουν....
Πηγή: ellispoint.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου