Η κιβωτός του Ιστγουντ

Μωρέ δεν πάνε να γράφουν οι Αµερικανοί ό,τι τους κατέβει. Ο τελευταίος Κλιντ Ιστγουντ µπορεί να µην είναι ο καλύτερος όλων των εποχών, αλλά είναι τόσο προσωπικός που ξεπερνάει τη µετριότητα των ηµερών.

Ολα όσα εκτιµάει και αγαπάει είναι εδώ. «Η ζωή µετά» (Hereafter) λοιπόν!

Τρία πλάσµατα. Τρεις χαρακτήρες. Τρεις ιστορίες. Ο Τζορτζ (Ματ Ντέιµον). Η Μαρί (Σεσίλ Ντε Φρανς). Και ο µικρός Μάρκους (Φράνκι ΜΑΚΛΆρεν). Ο Τζορτζ και ο Μάρκους από το Σαν Φρανσίσκο. Η Μαρί από το Παρίσι. Αγνωστοι µεταξύ τους. Με διαφορετικές πορείες. Μια αόρατη κλωστή τούς ενώνει. Μια κλωστή που στην ούγια γράφει «Ο άγγελος του θανάτου θα σας βρει όπου κι αν βρίσκεστε». Ο Τζορτζ µε το χάρισµα να ακούει και να «βλέπει» τους νεκρούς. Ο Τζορτζ είναι ο Κλιντ Ιστγουντ. Η Μαρί πνίγηκε στιγµιαία από το Τσουνάµι. Πνίγηκε και επανήλθε. Συµβαίνει. Ετσι αλλάζει η ζωή της δραµατικά. Κι έτσι γράφει ένα βιβλίο µε τον τίτλο «Hereafter». Εδώ. Μετά. Η Μαρί είναι η σεναριογράφος. Ο Μάρκους είναι ο σηµερινός Ολιβερ Τουίστ. Ο δίδυµος του νεκρού – από ατύχηµα – Τζέισον. Ετσι απελπισµένος. Ετσι µισός. Τα κοµµάτια της κιβωτού του Κλιντ Ιστγουντ.

Το πρώτο κοµµάτι, η καρδιά του. Οταν πεθαίνεις δεν «πεθαίνεις». Οι µνήµες του νεκρού σε συντροφεύουν. Με µια διαφορά. Για να τις αφουγκραστείς πρέπει να έχεις γυρίσει την πλάτη σου στον χυδαίο υλισµό. Παράδειγµα; Ο Τζορτζ είναι προσηλωµένος στην καρδιά του. Μ' αυτό το «εργαλείο» είναι γυρισµένη η ταινία. Γι' αυτό φεύγει από το Σαν Φρανσίσκο. Η Αµερική – λέει πλαγίως ο Κλιντ Ιστγουντ – έχει µεταβληθεί σε ένα απέραντο ΧΥΤΑ δολαρίων. Και η Μαρί, από άλλο δρόµο, την ίδια, εφαπτόµενη µε του Τζορτζ, πορεία ακολουθεί. Κοινή συνισταµένη ο αδέσποτος, αθώος Μάρκους. Ενας άντρας (ο σκηνοθέτης). Μια γυναίκα (η σεναριογράφος). Ενα ορφανό (ο πρωταγωνιστής). Μια οικογένεια δεµένη από τα αισθήµατα. A few good men.

Το δεύτερο κοµµάτι είναι η µετενσάρκωση. Η µετά θάνατον ζωή. ∆εν συµφωνώ.

Οµως οµολογώ ότι ο Κλιντ τη διαχειρίζεται µε διακριτικότητα και πειστικότητα. «∆εν πεθαίνουµε», λέει, «µεταβιβαζόµαστε». Βολικό θα πείτε. Είναι µε πατηµένα τα 81.

Από κάπου να κρατηθεί. Μπορεί. Αλλά κι έτσι, ανθρώπινο είναι. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. ∆ικαίωµα σ' αυτήν τη µεταφυσική του ιδεολογία. Το τρίτο κοµµάτι στην κιβωτό του η τέχνη, η λογοτεχνία, η όπερα, η ιταλική κουζίνα. Ο πιστολέρο «πυροβολεί» αοράτως όλα όσα συνιστούν τον αµερικανικό τρόπο ζωής. Γι' αυτό αναφέρεται στον Κάρολο Ντίκενς. Συσχετίζει την αγριότητα της αγγλικής, βιοµηχανικής επανάστασης µε τη σηµερινή παγκοσµιοποίηση. Οσα πάµε µπροστά τόσο πιο γρήγορα επιστρέφουµε στη βαρβαρότητα.

Το τέταρτο κοµµάτι είναι η δική του γεωγραφία. Ο Σέρτζιο Λεόνε (1929-1989) τον ανέδειξε. Το Φεστιβάλ Καννών τον καθιέρωσε. Απίστευτα πράγµατα. Ενας καουµπόης δεξιών πεποιθήσεων πορεύεται αγκαλιά µε την ευρωπαϊκή κληρονοµιά.

Γι' αυτό η συνάντηση των τριών πλασµάτων συµβαίνει στην Ευρώπη. Ολα µα όλα τα κοµµάτια αυτής της κιβωτού ενώνονται µε µια δεύτερη αόρατη κλωστή. Μια κλωστή που στην ούγια γράφει «Love Never Dies». Ζωή. Ερωτας. Θάνατος. Εγώ βούρκωσα. Μπορεί κι εσύ!

Πηγή: tanea.gr